Simulatieonderwijs

Het simulatieonderwijs dat wij in SiTCA als onderwijsvorm hanteren heeft een aantal specifieke kenmerken in vergelijking met andere, meer traditionele onderwijsvormen:

  • Wij werken met het kennisniveau van de cursisten op het moment dat zij zich bij ons aanmelden. De focus ligt immers niet op het vergaren van nieuwe kennis, maar op het samenwerken met andere teamleden
  • Er wordt gewerkt met kleine groepen, net als in de realiteit
  • Er wordt bij voorkeur multidisciplinair gewerkt. Meestal zal het gaan om artsen en verpleegkundigen die samenwerken, maar ook andere hulpverleners, zoals ambulanciers, kunnen worden ingeschakeld.
  • Veilig leerklimaat (fouten maken mag). Discretie is gewaarborgd
  • Geen patiëntenschade mogelijk
  • Bevordert teamwork (samen trainen, niet-technische vaardigheden - CRM)
  • Kans om weinig frequent voorkomende incidenten te trainen
  • De controleerbare leeromgeving laat ons toe objectieve feedback te geven.
  • Realistische oefenomgeving waardoor transfer naar realiteit makkelijker is
  • Cursisten hebben de mogelijkheid tot herhalen om automatisatie of een , bepaald niveau bereiken
  • De gehanteerde scenario’s zijn aanpasbaar aan:
    • Het gewenste stressniveau
    • Het gewenste performantieniveau
    • De werkomgeving van de deelnemers
  • De nadruk bij dit alles ligt voornamelijk op een kwaliteitsvolle debriefing na elk scenario.De begeleiders fungeren hierbij niet als instructoren maar als facilitatoren. Hiermee bedoelen we dat de begeleiders, eerder dan instructies ('les') te geven, een manier van begeleiden zullen hanteren die tot gevolg heeft dat de 'leerpunten' maximaal door de cursisten zelf worden aangebracht. De nadruk ligt dus op zelfreflecterend leren. Dit impliceert een grotere betrokkenheid (en dus betere retentie) van de deelnemers bij de leerpunten.
  • Nieuwe werkmethoden en producten kunnen uitgeprobeerd worden.

Simulatieonderwijs en de basisprincipes ervan worden nu opnieuw benadrukt in de nieuwe reanimatierichtlijnen (2015) van de Europese reanimatieraad:

'High fidelity training manikins provide greater physical realism and their use is recommended.'

‘Training in non-technical skills (e.g. communication skills, teamleadership and team member roles) is an essential adjunct to the training of technical skills. This type of training should beincorporated into life support courses.'

'Data-driven performance-focused debriefing has been shown to improve performance of resuscitation teams. We highly recommend their use for teams managing patients in cardiac arrest'

'Simulation training is an integral part of resuscitation training. Simulation training can be used to train a range of roles from thefirst responder to the resuscitation team member and ultimatelythe resuscitation team leader. It can be utilised to train both indi-vidual and team behaviour. A critical adjunct to this learning is thedebriefing that occurs at the conclusion of the scenario.

Bovendien bleek uit recent onderzoek (Journal of American Medicine – 2010) dat men er in slaagde de mortaliteit in operatiekwartieren te verlagen met 18% door te gaan trainen op teamwork.

Yinong Young-Xu et al.Association Between Implementation of a Medical Team Training Program and Surgical Morbidity. Arch Surg. 2011;146(12):1368-1373

Een systematische review en meta-analyse van 182 studies, waarbij meer dan 16000 deelnemers betrokken waren bij simulatietrainingen voor reanimatie, toonde betere resultaten op vlak de uitvoering van kennis en vaardigheden dan trainingen zonder simulatie.

Mundell WC, Kennedy CC, Szostek JH, Cook DA. Simulation technology forresuscitation training: a systematic review and meta-analysis. Resuscitation2013;84:1174–83.